Skip to content

Ιστόλογος

Αρχή Νεότερα του 2015 Σκέψεις μπροστά στο τέλος της διαπραγμάτευσης
Σκέψεις μπροστά στο τέλος της διαπραγμάτευσης

old 80Οι κρίσεις χρέους στη Γερμανία τον περασμένο αιώνα προσφέρουν μεγάλα μαθήματα. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νικήτριες δυνάμεις επέμειναν ότι η Γερμανία θα πρέπει να πληρώσει επανορθώσεις ανεξάρτητα από τις οικονομικές επιδόσεις της. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: ο υπερπληθωρισμός τη δεκαετία του είκοσι, η βάναυση λιτότητα στις αρχές της δεκαετίας του τριάντα, μ’ αποτέλεσμα την άνοδο του Χίτλερ, ο οποίος όταν ήρθε στην εξουσία, σταμάτησε αμέσως την εξυπηρέτηση κάθε ξένου χρέους της Γερμανίας.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νικήτριες δυνάμεις αναγνώρισαν ότι η Γερμανία έπρεπε να γίνει πρώτα ευημερούσα χώρα και μετά να πληρώσει τα χρέη της. Η συλλογιστική αυτή βρίσκεται πίσω από τις πιο γενναιόδωρες συμφωνίες αναδιάρθρωσης του χρέους στην ιστορία το 1953, όταν πάνω από το 50% του χρέους της Γερμανίας διεγράφη, και το υπόλοιπο ρυθμίστηκε να πληρώνεται ανάλογα με τα εμπορικά πλεονάσματα που θα επετύγχανε.

Η Ελλάδα σήμερα έχει ένα χρέος 317 δισεκατομμυρίων ευρώ σε απόλυτους αριθμούς, 13 δισεκατομμύρια λιγότερο από ό, τι πριν από πέντε χρόνια. Λόγω της οικονομικής κατάρρευσης που της επιβλήθηκε με τα μνημόνια, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, αυξήθηκε από 113% σε 175% του ΑΕΠ. Κάθε υπόθεση ότι αυτό το χρέος μπορεί να εξυπηρετηθεί χωρίς μια αλματώδη ανάπτυξη είναι στη σφαίρα της φαντασίας. Αυτό είναι σημαντικό που πρέπει να αναγνωριστεί από όλους όσους εμπλέκονται στην επαναδιαπραγμάτευση του χρέους.

Η αναδιάρθρωση του χρέους –βέβαια- δεν θα λύσει από μόνη της το ελληνικό πρόβλημα, αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει λύση χωρίς την ελάφρυνση του βάρους εξυπηρέτησής του. Το ελληνικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται μόνο με ταχύρυθμη ανάπτυξη. Μια επανάσταση πρέπει να γίνει για να πάρει μπροστά η οικονομία, για να σταθεί πάνω σε σωστές βάσεις. Η βελτίωση της δημόσιας διοίκησης, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού και δίκαιου φορολογικού συστήματος, η καταπολέμηση της διαφθοράς και ο περιορισμός της εξουσίας της ολιγαρχίας, ο εξορθολογισμός των συνταξιοδοτικών συστημάτων, η βελτίωση της λειτουργίας της εκπαίδευσης, της υγείας και των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και η δημιουργία των προϋποθέσεων για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, είναι μερικά από τα σημαντικά στοιχεία σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική ανάκαμψης. Πολλές απ’ αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές απαιτούν χρόνο και έχουν πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες, ενώ η ανάγκη για ανάκαμψη είναι άμεση. Επομένως η προσπάθεια που πρέπει να γίνει -από κορυφή μέχρι τη βάση- είναι ηράκλεια. Αυτό θα πρέπει να κατανοήσουν όλοι και μέσα και έξω και πάνω και κάτω.

Γιώργος Αγοραστάκης

31/5/2014

 

Γιώργος ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ

 

SOCIAL MEDIA

Επισκευθείτε τη σελίδα μου στο FacebookΑκολουθείστε τη σελίδα μου στο TwitterΕπισκευθείτε τη σελίδα μου στο Google Plus

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

Συνδέεστε μαζί μας

TWEETS ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

www.mikis-crete.gr