Skip to content

Ιστόλογος

Που πάμε;

Οι χρονιάρες μέρες βοηθάνε να κάνει κανείς τους λογαριασμούς του/τους απολογισμούς του. Το “που πάμε;”, και το “τώρα τι κάνουμε;” είναι στο μυαλό όλων…

Η απαίτηση των Κοινοτικών –προ ημερών- για την απόσυρση του πολυνομοσχεδίου, το οποίο περιλάμβανε το ονομαζόμενο «παράλληλο πρόγραμμα», με τον εκβιασμό της μη έγκρισης της δόσης του 1 δις, αποτελεί ένα πολύ κακό οιωνό για το μέλλον. Εάν οι δανειστές κάνουν χρήση της διάταξης του τρίτου μνημονίου που προβλέπει -όπως γράφτηκε- ό,τι «Οι ελληνικές αρχές θα συμβουλεύονται και θα συμφωνούν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις δράσεις που σχετίζονται με τους στόχους του μνημονίου προτού ολοκληρωθούν σε νομοθετηθούν», σημαίνει ό τι η Ελλάδα στο άμεσο μέλλον θα βρίσκεται κάτω από ένα διαρκή εκβιασμό. Όπως γινόταν και στο παρελθόν, κάθε τρεις μήνες, κάθε φορά που είναι να δοθεί μια δόση θα εκβιάζουν μ’ αυτό τον τρόπο. . Αυτό σημαίνει ότι εμμέσως έχουν αποκτήσει το δικαίωμα του βέτο στους ελληνικούς νόμους, και ότι έτσι εξασφαλίζουν την κηδεμονία τους και πάνω στην αριστερή διακυβέρνηση.

alt

Έχομε γίνει μονότονοι να φωνάζομε και ‘μεις από δω 2-3 χρόνια τώρα. Η χώρα χρειάζεται ένα εθνικό πρόγραμμα ανόρθωσης της οικονομίας και ότι δεν πρέπει να αφεθούμε άλλο στην αποκλειστική εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος. Έχει αποδειχτεί περίτρανα ότι αυτό το πρόγραμμα είναι υφεσιακό και καταστρέφει την οικονομία. Το παραδέχτηκε ακόμα και το ΔΝΤ που το επέβαλε (IMF: MeaCulpa). Η ελληνική οικονομία έχει φάει τις σάρκες της. Άλλα περιθώρια για νέους φόρους, για νέες περικοπές πλέον δεν υπάρχουν.

Χρειαζόμαστε ένα άλλο Εθνικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα που θα αναδιαρθρώσει εκ θεμελίων την οικονομία. Το ονομάσαμε στο παρελθόν «Πρόγραμμα Παραγωγικής Ανασυγκρότησης». Ο στόχος αυτός δεν πρέπει να εγκαταλειφτεί. Το αναφερόμενο «παράλληλο πρόγραμμα» δεν θίγει το δομικό πρόβλημα της οικονομίας, περιλαμβάνει ήπιες δράσεις που θα χαρακτήριζα ως ασπιρίνες. Η κυβέρνηση πρέπει να βάλει μπροστά της το μείζον ερώτημα. Τι πρέπει να γίνει για να βρουν δουλειά οι 1,5 εκ. άνεργοι; Στην απάντηση αυτού του ερωτήματος θα πρέπει να σχεδιαστούν και να επικεντρωθούν οι νέες πολιτικές.

Από το περασμένο καλοκαίρι ο Γιάννης Δραγασάκης προανήγγειλε «ένα ολοκληρωμένο προωθητικό σχέδιο» (ΑΥΓΗ 26.07.2015). «Οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στη χώρα επιβάλλουν ένα νέο ξεκίνημα. Πρέπει, διατηρώντας τα θετικά της ως τώρα πορείας μας, να εξετάσουμε τα πάντα από την αρχή: τι κόμμα δημιουργήσαμε, τι νοοτροπίες καλλιεργήσαμε, τι είδους προετοιμασία κάναμε, πώς διαπραγματευθήκαμε και πώς κυβερνήσαμε, έτσι ώστε τα μαθήματα από το χθες να γίνουν όπλα για αύριο. Μόνο έτσι θα συγκροτήσουμε ένα νέο ξεκίνημα, που να ενσωματώνει μεγαλύτερη ωριμότητα, πείρα και αξιοπιστία. Στην κατεύθυνση αυτή έχει νόημα να δούμε τι επιδιώξαμε, τι πετύχαμε, πού βρισκόμαστε, πώς προχωράμε.»

Δυστυχώς όμως αυτό το σχέδιο δεν το βλέπουμε. Ελπίζουμε στο νέο χρόνο ότι θα αναθεωρηθεί η ακολουθούμενη πορεία.

 

Γιώργος ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ

 

SOCIAL MEDIA

Επισκευθείτε τη σελίδα μου στο FacebookΑκολουθείστε τη σελίδα μου στο TwitterΕπισκευθείτε τη σελίδα μου στο Google Plus

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

Συνδέεστε μαζί μας

TWEETS ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

www.mikis-crete.gr